Bir hayaliniz var mı?

Siz hiç kendinizden sıkıldınız mı, saklandığınız bahanelerinizden,
kaçışlarınızdan sebepsiz yere, masallarınızdan kendinize anlattığınız
ya da ‘ bir teselli ver’ ortamlarında dumanaltı kendinizi unutmanız, herkesin sizin gibi olmasının verdiği o huzur.. Şarkılar, şiirler bu günler için değil mi zaten?
dostlar sağolsun…(varsa)
Zamanı unutmak için oyalanacak bir şey bulmak mı tüm amacımız, hayata hakaret edercesine.. (neyseki, hayatın her döneminin kendine özgü bir meşguliyeti var..)
Arada bir ev, bir eş, biraz aş, biraz da çocuk, biraz recep ivedik, birazda sigaralı dertlenmeler (çok abartmadan tabi, mazoşistik bir hobi kıvamında)
Bilirmiş gibi her şeyi, denemiş gibi, hayat ustası gibi ve ucundan çabalayanları, yapanları kıskanırcasına (‘ne yapmışlar gerçi bugüne kadar, ne değişmiş’ di mi bir yandan)
Yapanlar ,yapabilenler… (insanlık ikiye ayrılır burada)
Bir zaman sonra, yapmak istesek de yapamamanın verdiği acı da var tabi bir yandan..
İşlemeyen demir paslanırmış ya
Ol deyince olunmaz öyle bilmem ne dininin tanrısı gibi.
İncelik ister ince meseleler-miş.
Okumak gerekirmiş bol bol, kitaplar okumakla bitmezmiş ki, ne zaman oldum diyesin!
Konuşmak gerekirmiş bol boş
Toplamak toplanmak, toplanmak ve toplamak gerekirmiş milletin arkasını..
Disiplin gerekirmiş. (Off!)
Örgüt gerekirmiş.(Offfffff!)
Ve bir ideal en önemlisi,
Sana okul sıralarında öğretilmemiş,
Televizyonlarda söylenmemiş
günlük siyası entrikaları çözümlemenin dışına taşan bir ideal..
‘İyilik iyidir’ denmiş sadece sana.
Bul buradan iyiyi bulabilirsen.
Kolaysa..
Zor işler bunlar, öyle ‘hayallerimiz vardı, aldılar elimizden’ değil.
Neymiş sizin hayalleriniz, siz hiç hayallerinize saygı gösterdiniz mi ..
O hayalleriniz rüyalar alemininden bu aleme ne kadar döndürülebilir, gerçekleştirilebilir
düşündünüz mü?
Hayallerinizi geliştirmeye belki de değiştirmeye çalıştınız mı, tartışarak okuyarak görerek...
Hayallerinizi bilmeyenlere, duyamayanlara haykırdınız mı?
Hayallerinizi ciddiye aldınız mı?
Bir hayaliniz var mı?